Geoblog.pl    vlak    Podróże    Powroty do Lwowa    Takich trzech i rusałka
Zwiń mapę
2015
01
maj

Takich trzech i rusałka

 
Ukraina
Ukraina, Lwów
POPRZEDNIPOWRÓT DO LISTYNASTĘPNY
Przejechano 355 km
 
Przy ulicy Kopernika stoi charakterystyczna wieża. To jedyna pozostałość po kościele pw. św. Katarzyny Sieneńskiej i klasztorze Dominikanek, który po I rozbiorze Polski i kasacie zakonu stał się cerkwią św. Ducha. Od 1782 roku w dawnym klasztorze mieściło się seminarium greckokatolickie. W 1941 roku podczas niemieckich nalotów budynek został zbombardowany, ocalała tylko dzwonnica.

Dziś w smukłej wieży urzęduje… Rusałka Dniestrowa. Takie postawienie sprawy pobudza wyobraźnię i słusznie, skoro mowa o romantycznej poezji, rzeczywistość jest jednak nieco bardziej skomplikowana. „Rusałka Dniestrowa” to poemat autorstwa Markijana Szaszkiewycza, Iwana Wahylewycza i Jakiwa Hołowackiego, zaś w dawnej dzwonnicy urządzono muzeum prezentujące eksponaty związane z dziełem i jego twórcami. Nazywano ich „Ruską Trójcą”, studiowali w tutejszym seminarium, a celem poetów było rozbudzenie ukraińskiej świadomości narodowej.

Temu właśnie służyć miała „Rusałka…”, wydana w 1837 roku. By uniknąć problemów z cenzurą utwór wydrukowano na Węgrzech, co jednak nie pomogło – z nakładu, który liczył tysiąc egzemplarzy aż osiemset zostało przechwyconych i zatrzymanych, jako „podkopujących zasady państwa”. Mimo to wydanie „Rusałki Dniestrowej” jest uważane za jeden z przełomowych momentów w tworzeniu się ukraińskiego języka literackiego, opartego na języku ludowym ze wschodniej Galicji.

Dzieło składało się z czterech części. Pierwsza zawierała tradycyjne pieśni zaczerpnięte z twórczości lokalnej, czyli rzewne dumki. W drugiej znajdowały się utwory oryginalne, napisane przez autorów zbioru, wzorowane jednak na twórczości ludowej. Część trzecia to przetłumaczone na język ukraiński tradycyjne utwory z innych rejonów Słowiańszczyzny, a czwarta, ostatnia dotyczy historii literatury.

Całość w momencie publikacji spowodowała pewne spory dotyczącego tego, jak ukraiński język literacki powinien w przyszłości wyglądać (czy bazą powinien być język ludu czy cerkiewno-słowiański), odzew nie mógł być jednak znaczny głównie ze względu na bardzo niewielki zasięg odbiorców, którym udało się z utworem zapoznać. Część czytelników nie podeszła do publikacji poważnie, a autorzy stali się nawet obiektem drwin, m.in. dlatego, że przyjęli tajne, słowiańskie imiona: Rusłan (Szaszkiewycz), Dalibor (Wahylewycz) i Jarosław (Hołowacki).

„Rusałka…” powróciła jednak i została doceniona pół wieku później, w okresie intensywnego budzenia się świadomości narodowych w całej Europie. Wcześniej autorzy dzieła byli nękani przez austriackie władze. Trzeba jednak przyznać uczciwie, że najsłynniejszy z „Ruskiej Trójcy”, autor ponad 40 utworów, Markijan Szaszkiewycz długo prześladowany nie był, bo jak przystało na romantycznego poetę zmarł młodo na gruźlicę. Dwaj pozostali nie wytrwali w walce o język ukraiński, Wahylewycz stworzył wiele utworów po polsku, został nawet kustoszem Ossolineum, a Hołowacki współpracował z rosyjskimi władzami i związał się ze stronnictwem prorosyjskim.

W pobliżu muzeum znajduje się pomnik Szaszkiewycza, a na dawnym gmachu Ossolineum tablica poświęcona „Ruskiej Trójcy”.
 
POPRZEDNI
POWRÓT DO LISTY
NASTĘPNY
 
Zdjęcia (5)
  • zdjęcie
  • zdjęcie
  • zdjęcie
  • zdjęcie
  • zdjęcie
Komentarze (4)
DODAJ KOMENTARZ
Pamar
Pamar - 2015-08-19 22:06
Ciekawa historia. ..
 
mamaMa
mamaMa - 2015-08-23 14:11
Niezwykle...a jakie wazne w historii kraju i jego swiadomosci.
 
marianka
marianka - 2015-09-01 22:02
Uwielbiam te lingwistyczne zagwozdki!
 
Eugene
Eugene - 2015-09-04 11:46
Jedna wieża a tyle historii.
 
 
zwiedził 8% świata (16 państw)
Zasoby: 178 wpisów178 587 komentarzy587 4484 zdjęcia4484 0 plików multimedialnych0
 
Moje podróżewięcej
24.03.2015 - 18.11.2017
 
 
03.10.2015 - 03.10.2015